Vanachter mijn nieuwe eettafel wens ik u allen een fijne Hemelvaart en een zalig Pinksteren. Het zijn rare weken voor de hardwerkende Nederlander. Korte weken vooral. En nog kortere weken voor ouders met schoolgaande kinderen, die ergens tussen studiedag, brugdag, Koningsspelen en meivakantie proberen te herinneren hoe een normale werkweek er ook alweer uitzag.

Nu is het normaal al een uitdaging om in Nederland iemand tegen te komen die vijf dagen per week werkt, maar in deze periode van het jaar wordt het bijna onmogelijk. Al zou je willen werken: hoera, feestdag! Het merkwaardige is alleen dat we nauwelijks nog weten wat we vieren.

De enige mensen die Hemelvaart en Pinksteren nog echt serieus nemen, zijn de boekhouders van de meubelboulevards en de Ikea in Delft. Daar is het niet de vraag óf de afslag op de A13 dichtgaat, maar vooral hoe laat. Nederland viert zijn christelijke feestdagen bij voorkeur tussen de Billy-boekenkasten en Zweedse gehaktballetjes.

De betekenis van Hemelvaart kunnen de meeste mensen nog wel ongeveer raden. Maar Pinksteren? God mag het weten. En dat is precies het wonderlijke. We houden vrije dagen in ere waarvan een groot deel van het land de betekenis niet meer kent, terwijl een dag waarvan iedereen de betekenis zou moeten kennen, nog altijd geen vanzelfsprekende jaarlijkse vrije dag is: Bevrijdingsdag. En als we onze vrijheid niet vieren, vergeten we haar.

Natuurlijk vinden we er allemaal terecht wat van als dodenherdenkingen worden verstoord. We spreken schande van het bekladden van het Nationaal Monument op de Dam. Maar hoe serieus nemen we het herdenken en vieren zelf?

Op vakantie vergeten Nederlanders massaal om op 4 mei twee minuten stil te zijn. Het kwam net niet lekker uit, daar op dat zonnige terras. Bij veel huishoudens blijft de vlag in de kast. Ook logisch natuurlijk: de vlag zoeken, de stok vinden en dan ook nog uitvogelen hoe dat halfstok precies moet. Daar is het drukken en verspreiden van een verzetskrant, met gevaar voor eigen leven, niets bij.

Is allemaal vrij op 5 mei dan de oplossing? Misschien een beetje. Een nationale feestdag zegt iets over wat je als land belangrijk vindt. En het draagt in elk geval bij aan een breder historisch besef van iets wat wél echt gebeurd is. Dus laten we in vredesnaam onze vrije Hemelvaartsdag snel omruilen voor een jaarlijks vrije Bevrijdingsdag. En als we dan toch bezig zijn, maken we op Pinksteren ruimte voor 4 mei. Opdat wij niet vergeten.