Ingezonden mail van Karin Vernooy over de huisvesting van statushouders in Leidschendam. 

Ik ben voor. Wilt u weten waarom? Moedige mensen die hun land, familie en vrienden achterlaten vanwege misère, soms vluchten uit levensbehoud, mogen van mij kans hebben elders een nieuw leven op te bouwen. Diverse familieleden van mij zijn naar Amerika en Canada geëmigreerd in de hoop op een beter boerenbestaan daar. Zij hadden alleen economische motieven en dat mocht. Mits je hard wil werken.

De meeste asielzoekers en statushouders willen leven en hard werken om een nieuw leven op te bouwen. Wij hebben harde werkers nodig. Win-win.

De haat die gepredikt wordt is mijns inziens een middel om of aandacht van echte oorzaken af te leiden of om macht te krijgen over groepen angstige mensen. Helaas wordt aan haatroepers veel aandacht besteed.

Het lijkt of de individualisering intussen het idee van samen leven, een samenleving zijn, geheel overschaduwt. Het eigenbelang, wel of niet reeel, gaat ten koste van medemenselijkheid, dat wat ons mensen leuk maakt. Voor mij zijn mensenrechten en medemenselijkheid essentieel in de samenleving.

In Nederland hebben we vrijheid, rechten, comfort. We hebben het erg goed en lijken dat niet meer te kunnen waarderen, laat staan te willen delen met mensen die het minder goed hebben. Jammer dat we niet kunnen genieten van hoe goed we het hebben! En jammer dat delen zo moeilijk geworden is.

Onlangs zag ik de foto van mijn opa bij zijn door de Duitsers afgebrande molen, zijn bron van inkomsten voor zijn gezin van acht kinderen. Wat moet er toen door hem heen gegaan zijn. En toch de kracht gevonden om opnieuw te beginnen! Die kans gun ik een ieder.