Vlietkinderen-directeur en bestuurder Corina Gielbert schreef een passende bijdrage die past bij het afscheid van Yvonne Bood, die na 38 jaar met pensioen ging. Haar bijdrage luidt als volgt. 

Kinderopvangorganisaties hebben vaak bijzondere namen. Iets met plaatsnamen, windrichtingen of dorpen. Het voelt soms wat afstandelijk. Maar achter die namen gaat bijna altijd een verhaal schuil. 

De namen vertellen iets over de herkomst: plekken die ooit zelfstandig waren, maar in de loop der jaren zijn samengevoegd. Kinderopvangorganisaties zijn namelijk zelden in één keer ontstaan. Ze zijn gegroeid. Gefuseerd. Soms met enthousiasme, soms met horten en stoten. Want het samenvoegen van organisaties betekent ook het samenbrengen van culturen, werkwijzen, gewoontes en verhalen. En je moet het uiteindelijk met elkaar doen. 

Veel kinderopvangorganisaties zijn sterk verbonden met hun omgeving. Medewerkers komen vaak uit de buurt en werken er jarenlang. Dat geldt ook voor onze organisatie. Wij kozen bewust niet voor een naam met veel letters, maar voor de naam ‘Vlietkinderen’. Een naam die past bij de plek waar we zitten en alles omvat. En de geschiedenis? Die is er natuurlijk nog steeds. 

Bij ons zijn jubilea geen uitzondering. Elk jaar vieren we het jubileum van medewerkers die 25, 30 of zelfs 40 jaar in dienst zijn. Dat is niet bijzonder, dat is hier heel gewoon. En met die jaren komen verhalen. Over hoe het ’vroeger’ ging. Wat toen normaal was. Hoe het vak en de organisatie zich ontwikkelden. Over pieken en dalen, mooie momenten en moeilijke tijden. Over lachen, improviseren, doorgaan. 

Deze medewerkers zijn de geschiedenis van de organisatie. En soms nemen we afscheid van zo iemand. Dan realiseren we ons ineens hoeveel kennis, ervaring en gevoel daarmee vertrekt. Want lang niet alles is vast te leggen of over te dragen. Een groot deel zit in iemands hoofd. En misschien nog wel meer in iemands persoonlijkheid. 

We namen afscheid van Yvonne Bood. Voor velen hét gezicht van Vlietkinderen. Degene die, als marketingcommunicatie adviseur, iedereen welkom heette, die relaties onderhield met externe partners, die ervoor zorgde dat mensen zich gezien en thuis voelden. Met het vertrek van Yvonne sluiten we ook een tijdperk af. 

Met dankbaarheid. En met het besef dat organisaties niet alleen worden gebouwd door structuren en namen, maar vooral door mensen. Zoals Yvonne.