Schrijfster Astrid Roemer is overleden op 78-jarige leeftijd. Dat bevestigt haar uitgeverij Prometheus na berichtgeving van onder meer de Surinaamse website Starnieuws. Ze brak in Nederland door in 1982 met Over de gekte van een vrouw, "een experimentele roman over de complexiteit van het vrouw-zijn" vermeldt de uitgeverij op de website. Roemer was een belangrijke stem in de Nederlands-Caribische literatuur.

De Surinaams-Nederlandse Astrid Heligonda Roemer werd op 27 april 1947 geboren in Paramaribo. Ze woonde de laatste periode van haar leven in een appartement van Stichting De Mantel in Paramaribo, waar ze ook is overleden, meldt Starnieuws. In de jaren zestig kwam ze naar Nederland. In de jaren erna woonde en werkte ze afwisselend in Nederland en Suriname.

In Nederland kreeg Roemer belangrijke literatuurprijzen. In 2016 ontving ze de P.C. Hooft-prijs voor haar oeuvre; in 2021 kreeg ze als eerste Surinaamse auteur de Prijs der Nederlandse Letteren. In het buitenland stond ze vorig jaar na een vertaling van Over de gekte van een vrouw naar het Engels op de longlist van de internationaal vermaarde literaire prijs de International Booker Prize.

Den Haag

De schrijfster was enige tijd ook politiek actief in Nederland. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1989 was zij een van de lijstduwers voor het net opgerichte partij GroenLinks. In 1990 kreeg Roemer een zetel voor GroenLinks in de Haagse gemeenteraad, maar ze kwam al spoedig in conflict met haar fractie en woonde de gemeenteraadsvergaderingen niet meer bij.

In 2016 zei Roemer weggevlucht te zijn uit haar woonplaats Den Haag omdat ze zich onveilig voelde. In de krant NRC zei Roemer dat ze werd gestalkt en de politie niets wilde doen. "Als we op zaterdag boodschappen hadden gedaan en daarna naar het strand gingen, waren ze bij thuiskomst verdwenen. Post bereikte mij niet meer, of alles was opengescheurd. De politie deed niks. Ik had een kluis in mijn huis. Als daar dingen uit worden weggehaald en de politie komt niet, wat moet je dan? Ik heb nooit drugs gebruikt, ben geen drinker, geen roker, ben nooit met de politie in aanraking gekomen. Ik heb geen vrienden die dit soort dingen doen. Ik ben naar Maastricht verhuisd en heb mij langzaam teruggetrokken. Later besloot ik dat ik naar het buitenland moest."