Zo aan het begin van het jaar denk ik altijd wat voor jaar wordt het. Ik hoop oprecht dat de samenleving (ook in Leidschendam, Stompwijk en Voorburg) niet verder verhard en dat de mensen meer voor elkaar over gaan hebben. Meer en vaker voor elkaar gaan opstaan; zowel letterlijk als figuurlijk.

Deze gedachte bracht mij tot een liedje geschreven door Matthijn Buwalda en gezongen door Karin Bloemen. Dit nummer kwam voorbij in de beste zangers en had als titel: voor de zwijgers. De zin die bij mij het meest blijft hangen is: “wie alleen maar opstaat voor zichzelf, die mag weer gaan zitten. Ja, wie alleen maar opstaat voor zichzelf, ga alsjeblieft weer zitten.”

Je kent ze wel die mensen, die op social media veilig vanuit hun huis roepen en alleen maat commentaar hebben. Mensen die opstaan voor anderen, die hoor of zie je veelal niet. Terwijl die juist in de schijnwerpers zouden moeten staan. Laten we dit jaar eens proberen op te staan voor de zwijgers, of zoals Matthijn Buwalda hen omschrijft: “die ongeziene helden en heldinnen.” Zij maken ook het verschil in de Leidschendam Stompwijk en Voorburg!

Hierbij de volledige liedtekst:

Deze is voor de zwijgers

Voor de mond dicht mensen

Met weinig te bewijzen

Ga eens bij ze kijken

Deze is voor de dweilers

Met de kraan ver open

Ze weten niet van wijken

Van die eigenwijzen

Wie alleen maar opstaat voor zichzelf

Die mag weer gaan zitten

Ja, wie alleen maar opstaat voor zichzelf

Ga alsjeblieft weer zitten

Je staat in de weg van wie er moeten winnen

Van die ongeziene helden en heldinnen