De stille prijs van thuiswerken

21 november 2026, 9:22 uur
Columns
mainImage

Thuiswerken kan heerlijk zijn. Even geen collega die binnenloopt en alle ruimte om geconcentreerd een ingewikkeld stuk te schrijven of achterstallig werk weg te werken. Daar is niets mis mee. Maar wanneer thuiswerken de norm wordt en medewerkers meerdere dagen per week thuiszitten, vraag ik me af: wat verliezen we daarmee?

Het gaat mij niet om wantrouwen of om werknemers iets misgunnen. Het gaat om de waarde van samenwerken en samenzijn, die we gemakkelijk over het hoofd zien. Een goede organisatiecultuur ontstaat niet alleen tijdens vergaderingen en geplande videocalls. Juist in de kleine, spontane momenten leren collega’s elkaar kennen, helpen ze elkaar verder en ontstaat verbinding. Een kort gesprek op de gang, even sparren over een probleem of merken dat iemand niet lekker in zijn vel zit. Het lijken onbeduidende momenten, maar ze vormen de basis voor vertrouwen, betrokkenheid en samenwerking.

Op afstand verdwijnt een deel van dat spontane contact. Een gesprek moet worden ingepland, een vraag blijft soms liggen en het is lastiger om aan te voelen hoe het écht met iemand gaat. Ook samen leren, fouten maken en elkaar helpen gebeurt minder vanzelfsprekend, terwijl juist die interactie ons verder brengt in ons werk.

Een ervaring bij een grote overheidsinstelling is me altijd bijgebleven. Tijdens een stagedag waren alleen de teamleiders op kantoor; de afdelingen waren vrijwel volledig leeg. Wilde een leidinggevende iets bespreken met een collega, dan moest er een videogesprek worden ingepland of gewacht tot diegene enkele dagen later weer aanwezig was. Ik vond dat ronduit schrikbarend. Hoe bevorder je zo de samenwerking en hoe houd je feeling met elkaar?

Ik werk zelf als bestuurder in het onderwijs, waar thuiswerken sowieso minder voor de hand ligt omdat het werk plaatsgebonden is. Misschien maakt dat juist dat ik de waarde van elkaar fysiek ontmoeten extra zie. Maar die waarde is niet exclusief voor het onderwijs. In iedere organisatie zijn persoonlijk contact, onderlinge betrokkenheid en samen leren van belang.

Natuurlijk hoeft niet iedereen vijf dagen per week op kantoor te zitten. Een thuiswerkdag kan heel waardevol zijn, zeker voor werk dat concentratie vraagt. Maar ik vind dat we moeten voorkomen dat we gemak verwarren met vooruitgang en dat we ongemerkt iets kwijtraken wat moeilijk in agenda’s of productiviteitscijfers te vangen is.

Werken is meer dan taken afvinken. Het is ook samen optrekken, elkaar zien, ideeën uitwisselen en zodoende van elkaar leren. En daarvoor moet je elkaar wel tegenkomen.

Philip de Vries is bestuurder en rector van het Alfrink College in Zoetermeer.