Van alle  inwoners van  Leidschendam-Voorburg heeft 16,3% een niet-westerse migratie-achtergrond. De financiële positie van de ouderen onder hen is slecht. Bovendien spreken de meesten geen Nederlands of andere westerse taal en zijn velen analfabeet of laaggeletterd. Hun gezondheid is vaak slechter dan die van autochtone leeftijdgenoten. Dit is daarom een kwetsbare doelgroep.

Toen Mientje van der Lee  vorig jaar over de, namens het Nationaal Ouderenfonds, in Leidschendam-Voorburg gehouden Nationale Ouderendag hoorde, nam ze contact op met de voorzitter van het Ouderendagcomité, Maria van den Akker. Ze deed dit ook namens Khadidjeh Al Nasser, een vrijwilliger die diverse niet-westerse talen spreekt. “Zou het niet mooi zijn om in 2018 ook oudere vluchtelingmigrantenvrouwen te betrekken bij de Nationale Ouderendag?” was haar vraag. “Dit is een vergeten groep, die onze aandacht verdient.” Hiermee was de basis gelegd voor een wensvervulling dit jaar.

Al in een vroeg stadium werd in onderling overleg besloten dat het een gezamenlijk uitje naar Rotterdam zou worden. Mientje zou hierbij optreden als coördinator en Khadidjeh als tolk, omdat geen van de ouderen een westerse taal spreekt.

Onlangs was het zover. Het begon al direct goed met een stralend zonnetje. Een groep van 12 vluchtelingmigrantenouderen ging samen met 4 vrijwilligers  in 2 Woej-busjes naar Rotterdam. Er was een gastvrije ontvangst in bar-restaurant Prachtig, waar door het Ouderendagcomité een tafel gereserveerd was, op het terras, met uitzicht op  de Erasmusbrug, de Willemsbrug en de kop van Zuid. Men heeft daar genoten van koffie met heerlijk appelgebak, gevolgd door een sandwich met koffie of thee, alles gratis aangeboden door het restaurant in het kader van de Nationale Ouderendag. Daarna volgde een door Spido aangeboden rondvaart van 75 minuten door de haven van Rotterdam met een blik op de skyline, langs  werven, dokken, de containeroverslag en het stoomschip Rotterdam.  Door het mooie weer gingen de meesten boven op het dek zitten, genietend van de mooie uitzichten en de zon.

Direct na thuiskomst overhandigde Mientje  namens de hele groep een dankkaart aan het Ouderendagcomité met de (zelf geschreven) namen van alle ouderen en vrijwilligers. De analfabete ouderen waren hierbij  geholpen door de vrijwilligers om hun naam te zetten. Ze merkte hierbij op : “Ze hebben genoten en kijken terug op een heerlijke dag! Ze waren onder de indruk van de goede service, zowel in het restaurant als op de boot. Wat zou het mooi zijn als ook deze vergeten groep  vrouwen in de toekomst constant aandacht blijft houden, zodat ze zich wat minder eenzaam voelen in de Nederlandse samenleving.”

Bron: Lokaal comité Nationale Ouderendag,