De Haagse Korfbaldagen eindigden voor VEO met een lokale derby om de 5e en 6e plaats tegen het Scheveningse KVS (“De Vissen”). Bij de Voorburgers werd dit duel reikhalzend tegemoet gezien, want aan de zijde van KVS staan nogal wat mensen met een VEO-achtergrond in het veld of langs de kant. (Trainer van Rijthoven en verzorger Rouffaer waren vanaf de zijlijn actief bij VEO; vaste basisspeler en KVS-‘er Pieter Redelijkheid heeft net als Robin Fuchs in Voorburg de jeugdopleiding doorlopen en Christine van Eijsden droeg ook het blauwzwart.)

De eerste goal kwam uit handen van van Eijsden, dus voor “VEO (S)”, maar Sylvia Jongenburger wist direct daarna uit een vrije worp gelijk te maken: 1-1. Een afgekeurde goal van Jeanne Jongenburger verder ging KVS naar een voorsprong van 3-1, waarna Sylvia J voor de tweede keer de korf vond: 3-2.

Tot 4-3 (Roy van der Kroft) en nog ruim 16 minuten te spelen bleven de blauwzwarten aardig bij, maar toen waren er een paar cruciale momenten in de wedstrijd: VEO liet twee kansen vanaf de strafworpstip onbenut en was op drie momenten niet gelukkig met arbitrale beslissingen, waar het geslepen KVS onmiddellijk van profiteerde, terwijl Van der Kroft na een ongelukkig botsing geblesseerd het veld moest ruimen.

Dit maakte een verschil van vijf treffers simpel verklaarbaar en acht minuten na de 4-3 stond er derhalve 9-3 voor KVS op het bord toen Renée Molman een puike invalbeurt bekroonde met een fraaie treffer (voor intimi: een “Cramertje”, verder forceerde zij nog twee strafworpen en had meerdere nuttige intercepties…): 9-4. Uiteindelijk werd gerust met een stand van 13-7

(Daan de Groot 2x en Rieks van Dam geluidloos van grote afstand 1x), terwijl de hardwerkende Jeanne J haar laatste afstandsschot van de eerste helft net buiten de tijd door de korf zag vliegen en daarmee een tweede treffer afgekeurd zag…

Spannend werd het helaas niet meer (Alhoewel… Wat als… Bouke van Drunick in de eerste minuten na de hervatting iets meer “mazzel” had gehad: minstens tweemaal draaide de bal uit de korf, maar het tweede bedrijf was voor VEO: van Dam (herstellend van een blessure) had weer “warme handjes” (4x, o.a. een fraaie combi met Daan de Groot), terwijl de Groot (3x) pittige duels uitvocht met KVS-spits Nadorp en Jesper Verschoor (3x) de handen vol had aan hun tegenstander. De Scheveningers scoorden vooral over deze twee schijven, waar de Voorburgers de produktie over meer mensen probeerden te verdelen. Uiteindelijk werden de tweede 25 zuivere speelminuten met 10-8 door VEO (V) gewonnen, maar het verschil was in de eerste helft te groot geworden, waarbij –eerlijk is eerlijk- vermeld dient te worden, dat KVS  gaandeweg steeds meer reserves in de ploeg brachten, maar werd Fuchs geen speelminuut gegund…

Eindstand: 23-17 in het voordeel van KVS.

Veel Voorburgers hoopten voor deze wedstrijd stiekempjes op meer, maar VEO miste twee vaste basiskrachten en het zag troefkaart van der Kroft vroeg geblesseerd het veld verlaten, terwijl KVS op oorlogssterkte aantrad. De prestatie van de tweede helft is al bewonderenswaardig. Opvallende lichtpuntjes: Lisette Altena en de al eerdergenoemde Molman, die zeer verdienstelijk in de Voorburgse hoofdmacht invielen en waar we in de toekomst vast meer van gaan zien.

Deze editie van de HKD stond voor VEO in het teken van het “leren”: Het team was ingedeeld in een poule hoger, dan waar in de competitie geacteerd wordt. Er werd duidelijk gewonnen van overgangsklasser Sporting Trigon (Zeker, die ploeg was niet compleet… maar… VEO ook niet…), Eibernest kon de Voorburgers pas in de laatste tien minuten definitief afschudden en tegen KVS werd de tweede helft gewonnen! Een zesde plek en twee overgangsklassers (Meervogels en Trigon) achter je laten, terwijl je voor het eerst sinds tijden met de schotklok speelt, is voor eersteklasser VEO voorwaar een zeer verdienstelijke prestatie.

foto VEO. PR. De groep bleef de moed er in houden.